Skip to content

Ściąga

  • Domyślny (default): VLAN 1, wszystkie porty należą do niego po starcie. Nie da się usunąć ani zmienić nazwy.
  • Danych (data): ruch generowany przez użytkownika.
  • Natywny (native): ruch nieotagowany na łączu trunk (domyślnie VLAN 1, dobra praktyka: zmienić na nieużywany).
  • Zarządzania (management): dostęp do urządzenia (SVI, SSH/Telnet).
  • Głosowy (voice): priorytetowy ruch VoIP.
  • Logiczny podział jednej fizycznej sieci na osobne domeny rozgłoszeniowe (broadcast).
  • Segmentacja bez dodatkowego sprzętu, urządzenia w różnych VLAN nie komunikują się bez routingu L3.
  • Zalety: bezpieczeństwo, separacja ruchu, mniejszy broadcast, łatwiejsze zarządzanie, grupowanie wg funkcji a nie lokalizacji.
  • Zakres: 1-1005 (normalny), 1006-4094 (rozszerzony). Konfiguracja w VLAN database / vlan <id>.
  • Access (dostępowe): port należy do jednego VLAN, łączy urządzenie końcowe. Ramki nieotagowane.
    • switchport mode access / switchport access vlan <id>
  • Trunk (trunkingowe): przenosi wiele VLAN między przełącznikami/routerem. Ramki tagowane (oprócz native).
    • switchport mode trunk / switchport trunk allowed vlan <lista> / switchport trunk native vlan <id>
  1. Klasyczna (legacy): osobny fizyczny interfejs routera na każdy VLAN, port switcha w trybie access. Nie skaluje się, marnuje porty. Przestarzała.
  2. Router na patyku (router-on-a-stick): jeden interfejs routera podzielony na podinterfejsy (po jednym na VLAN), enkapsulacja 802.1Q + adres bramy. Łącze do switcha to trunk. Wąskie gardło: pojedyncze łącze + routing programowy.
  3. Switch warstwy 3 (multilayer): switch routuje sam, sprzętowo, przez interfejsy SVI (wirtualny L3 na VLAN). Wymaga ip routing. Najszybszy, najlepiej skalowalny.
  • IEEE 802.1Q (dot1q): standard, wstawia 4-bajtowy tag do ramki, native VLAN nieotagowany.
  • ISL: starsza, własnościowa Cisco (encapsulation), praktycznie wycofana.
  • (Metody przełączania ramek przez switch: store-and-forward, cut-through, fragment-free.)
  • Konfiguracja podinterfejsu: encapsulation dot1q <vlan-id>

  • Cel: zapobiega pętlom L2 w sieci z redundantnymi łączami (blokuje nadmiarowe ścieżki, broadcast storm, niestabilność tablicy MAC).
  • Działanie: wybór root bridge (najniższy Bridge ID = priorytet + MAC), reszta liczy najtańszą ścieżkę do roota, pozostałe porty blokuje. Wymiana BPDU.
  • Stany portu (klasyczny 802.1D): blocking → listening → learning → forwarding (+ disabled). Czas zbieżności ~30-50 s.
  • Role portów (RSTP): root, designated, alternate, backup.
Wersja Standard Cechy
STP 802.1D oryginalny, wolna zbieżność
PVST+ Cisco osobna instancja STP na każdy VLAN
RSTP 802.1w szybka zbieżność (kilka s)
Rapid PVST+ Cisco RSTP per VLAN
MSTP 802.1s grupuje VLAN-y w instancje (oszczędność CPU)

  • GUA (Global Unicast): publiczny, routowalny, 2000::/3.
  • ULA (Unique Local): prywatny, FC00::/7 (w praktyce FD00::/8).
  • Link-local (LLA): FE80::/10, tylko w obrębie łącza, generowany automatycznie.
  • Loopback ::1, nieokreślony ::.
  • Multicast: FF00::/8
    • FF02::1 wszystkie węzły, FF02::2 wszystkie routery, FF02::1:FFxx:xxxx solicited-node.
  • Brak broadcastu, zastąpiony przez multicast.

3 metody konfiguracji adresu (sterowane flagami RA: M, O)

Section titled “3 metody konfiguracji adresu (sterowane flagami RA: M, O)”
Metoda M O A Adres skąd Pozostałe info (DNS itp.)
SLAAC 0 0 1 host sam z prefiksu RA (EUI-64/losowo) brak / DNS przez RA
SLAAC + DHCPv6 bezstanowy 0 1 1 host sam (SLAAC) z serwera DHCPv6
DHCPv6 stanowy 1 - 0 z serwera DHCPv6 z serwera DHCPv6
  • Flagi RA:
    • M (Managed Address Configuration): M=1 host pobiera adres z serwera DHCPv6 (stanowy); M=0 adres ustala host sam (SLAAC).
    • O (Other Configuration): O=1 dodatkowe parametry (DNS, domena) z DHCPv6; O=0 brak / tylko z RA.
    • A (Autonomous Address Configuration): ustawiana per prefiks w opcji Prefix Information komunikatu RA. A=1 prefiks można użyć do SLAAC (host sam tworzy z niego adres); A=0 prefiks służy tylko do określenia, że adresy z tej podsieci są “on-link”, bez autokonfiguracji. SLAAC działa tylko gdy A=1.
  • Różnica: w SLAAC adres ustala host na podstawie prefiksu z RA (Router Advertisement); w DHCPv6 stanowym pełną adresację (i ewidencję) prowadzi serwer.

Statyczny Dynamiczny
Konfiguracja ręczna automatyczna wymiana tras
Skalowalność słaba dobra
Obciążenie CPU/łącza małe większe
Reakcja na awarię brak (ręczna) automatyczna
Bezpieczeństwo wyższe niższe

Podział protokołów dynamicznych wg algorytmu

Section titled “Podział protokołów dynamicznych wg algorytmu”
  • Wektora odległości (distance vector): RIP, (E)IGRP. Wymiana całej/części tablicy z sąsiadami, metryka prosta.
  • Stanu łącza (link-state): OSPF, IS-IS. Każdy router buduje pełną mapę topologii (Dijkstra/SPF).
  • Wektora ścieżki (path vector): BGP.
  • IPv4 i IPv6 mają osobne wersje (np. RIPng, OSPFv3).
  • Wybór wg charakterystyki: mała sieć/prostota → RIP; duża/szybka zbieżność, standard → OSPF; tylko Cisco, szybki → EIGRP; między systemami autonomicznymi (internet) → BGP.
Źródło AD
Connected (bezpośrednie) 0
Static 1
EIGRP summary 5
eBGP 20
EIGRP wewnętrzny 90
OSPF 110
IS-IS 115
RIP 120
EIGRP zewnętrzny 170
iBGP 200
Nieosiągalne 255

  • Typ: stanu łącza (link-state), metryka = koszt (zależny od pasma), AD = 110.
  • Symbol w tablicy routingu: O (oraz O IA między obszarami, O E1/E2 zewnętrzne).
  • Komunikaty OSPF:
    1. Hello, wykrywanie i utrzymanie sąsiadów.
    2. DBD (Database Description), opis bazy LSDB.
    3. LSR (Link-State Request), prośba o brakujące dane.
    4. LSU (Link-State Update), właściwe LSA z danymi tras.
    5. LSAck, potwierdzenie.
  • Obszary (areas), area 0 to szkielet. DR/BDR w sieciach wielodostępowych (mniej sąsiedztw).
  • Konfiguracja: router ospf <id> / network <addr> <wildcard> area <n> / router-id.

  • Zalety: małe zużycie CPU i pasma, przewidywalny, bezpieczny, prosty w małych sieciach.
  • Wady: brak skalowalności, ręczna aktualizacja, brak automatycznej reakcji na awarie, podatny na błędy człowieka.
  • Standardowa: do konkretnej sieci.
  • Domyślna (default): 0.0.0.0 0.0.0.0 (IPv4) / ::/0 (IPv6), “brama ostatniej szansy”.
  • Sumaryczna (summary): jedna trasa obejmująca wiele podsieci (sumaryzacja, mniejsza tablica).
  • Pływająca (floating): zapasowa, z wyższym AD niż trasa główna, wchodzi przy awarii.
  • IPv4: ip route <sieć> <maska> {next-hop | interfejs} [AD]
    • przykład: ip route 10.0.0.0 255.255.255.0 192.168.1.2
    • domyślna: ip route 0.0.0.0 0.0.0.0 192.168.1.1
    • pływająca: ip route 10.0.0.0 255.255.255.0 192.168.1.2 200
  • IPv6: ipv6 route <prefiks>/<długość> {next-hop | interfejs}
    • przykład: ipv6 route 2001:db8:a::/64 2001:db8:1::2
    • wymaga ipv6 unicast-routing

  • Każda podsieć tej samej wielkości. Liczba podsieci = 2^n (n = pożyczone bity), hostów = 2^h - 2.
  • Różne maski dla różnych podsieci, dopasowane do liczby hostów. Mniej marnowania adresów.
  • Algorytm: posortuj podsieci wg liczby hostów malejąco → przydzielaj od największej → dla każdej dobierz najmniejszą maskę mieszczącą hosty (2^h - 2 ≥ potrzeba) → kolejny blok zaczynaj od pierwszego wolnego adresu.

Przykład doboru maski (ile hostów → maska):

Hosty Bity hosta Maska /CIDR
2 2 255.255.255.252 /30
6 3 255.255.255.248 /29
14 4 255.255.255.240 /28
30 5 255.255.255.224 /27
62 6 255.255.255.192 /26
126 7 255.255.255.128 /25

Kod Znaczenie
C connected (bezpośrednio podłączona)
L local (adres interfejsu, /32 lub /128)
S static
S* domyślna statyczna
O OSPF
D EIGRP
R RIP
B BGP
i IS-IS
* kandydat na trasę domyślną

  • Włączenie RIP: router ripversion 2no auto-summarynetwork <addr>
  • Włączenie OSPF: router ospf <id>network <addr> <wildcard> area <n>
  • Routing na switchu L3: ip routing
  • Routing IPv6: ipv6 unicast-routing

  • Filtrują ruch wg reguł, przetwarzane od góry do dołu, pierwsze dopasowanie wygrywa.
  • Na końcu niejawny deny any (implicit deny).
  • Jedna ACL na interfejs, na protokół, na kierunek (in/out).
  • Maska blankietowa (wildcard): odwrotność maski (0 = sprawdź bit, 1 = ignoruj). 0.0.0.255 = cała /24. host = 0.0.0.0, any = 0.0.0.0 255.255.255.255.
  • Standardowe: filtrują tylko po źródłowym IP. Numery 1-99 i 1300-1999. Umieszczać blisko celu.
  • Rozszerzone: filtrują po źródle, celu, protokole, portach TCP/UDP. Numery 100-199 i 2000-2699. Umieszczać blisko źródła.
  • Nazwane: preferowane, opisowa nazwa zamiast numeru (np. FTP-FILTER).
  • Standardowa: access-list <1-99> {permit|deny} <źródło> <wildcard>
  • Rozszerzona: access-list <100-199> {permit|deny} <protokół> <źródło> <wild> <cel> <wild> [eq <port>]
  • Nazwana: ip access-list {standard|extended} <nazwa>
  • Zastosowanie: ip access-group <num|nazwa> {in|out} (na interfejsie)
  • Ograniczanie ruchu (np. blok wideo) dla wydajności.
  • Kontrola przepływu (ograniczenie aktualizacji routingu do znanych źródeł).
  • Podstawowe zabezpieczenie dostępu do sieci/zasobów.
  • Filtrowanie wg typu ruchu (np. e-mail tak, Telnet nie).
  • Sterowanie dostępem hostów do usług (FTP, HTTP).
  • Priorytetyzacja (ACL + QoS dla ruchu głosowego).

  • Tłumaczy adresy prywatne (RFC 1918) na publiczne. Oszczędza pulę IPv4, ukrywa adresację wewnętrzną.
  • Pojęcia: inside local/global, outside local/global.
Typ Mapowanie Opis
Statyczny 1:1 stałe ręczne, np. dla serwera dostępnego z zewnątrz
Dynamiczny wiele:wiele z puli przydział z puli publicznej, “kto pierwszy”
PAT (overload) wiele:1 wielu hostów dzieli jeden publiczny IP, rozróżnienie po portach
  • Oszczędność adresów IPv4, elastyczność (pule, równoważenie), spójność wewnętrznej adresacji przy zmianie ISP, ukrycie adresów wewnętrznych.
  • Uwaga: NAT to nie zabezpieczenie, za bezpieczeństwo odpowiada zapora stanowa.
  • Spadek wydajności i większe opóźnienia (przeliczanie nagłówków, problem dla VoIP).
  • Utrata łączności end-to-end, problemy z aplikacjami zależnymi od adresacji (podpisy, IPsec), utrudnione śledzenie pakietów, CGN pogłębia problemy.
ip nat inside source list 1 interface g0/0 overload
access-list 1 permit 192.168.1.0 0.0.0.255
int g0/1
ip nat inside
int g0/0
ip nat outside

  • Dostępu (access): brzeg sieci, podłączenie urządzeń końcowych do sieci. Switche L2, VLAN, bezpieczeństwo portów. “Inteligencja” przy użytkowniku.
  • Dystrybucji (distribution): agregacja warstwy dostępu, routing L3, polityki dostępu (ACL), QoS, redundancja, granica domen broadcast. Łączy access z rdzeniem.
  • Szkieletowa / rdzeniowa (core): szkielet sieci, agregacja warstwy dystrybucji, bardzo szybki transport, izolacja błędów, łączy kampus z resztą sieci. Minimum przetwarzania, maksimum prędkości.

  • Zarządza priorytetem ruchu, gdy łącze jest przeciążone. Krytyczne dla ruchu czasu rzeczywistego (głos, wideo): małe opóźnienie, jitter, brak strat.
  • Klasyfikacja i znakowanie (marking) ruchu → zarządzanie zatorami (kolejkowanie) → unikanie zatorów → kształtowanie/ograniczanie (shaping/policing).
  • FIFO (First-In, First-Out): bez priorytetów, kolejność przybycia.
  • WFQ (Weighted Fair Queuing): sprawiedliwy podział pasma.
  • CBWFQ (Class-Based WFQ): kolejkowanie oparte na zdefiniowanych klasach.
  • LLQ (Low Latency Queuing): CBWFQ + kolejka priorytetowa o niskim opóźnieniu (dla VoIP).

LAN WAN
mały obszar (dom, biuro, kampus) duży obszar (miasta, kraje, kontynenty)
łączy urządzenia lokalne łączy zdalnych użytkowników i lokalizacje
własność organizacji/użytkownika własność dostawców (ISP, telekom, satelita)
brak opłat za użytkowanie usługa płatna
duże pasmo (Ethernet, Wi-Fi) pasmo od niskiego do dużego, złożona infrastruktura

  • RAM (ulotna): running-config, tablica routingu, bufory, ARP.
  • NVRAM (nieulotna): startup-config.
  • Flash: obraz systemu IOS, pliki.
  • ROM: bootstrap, POST, podstawowy diagnostyczny.
  • Interfejsy: LAN/WAN, konsola, AUX.
  • Jak router (RAM, NVRAM, Flash, ROM) plus:
  • Tablica adresów MAC (CAM), uczenie się na podstawie źródłowego MAC.
  • ASIC: sprzętowe, szybkie przełączanie ramek.
  • Switch L3 dodatkowo routuje (SVI, ip routing).